(μια ιστορία για τοναυτοσεβασμό, και την διαφορετικότητα)

Η ΛΊΛΗ Η ΛΕΟΠΆΡΔΑΛΗ


Η Λιλή η λεοπάρδαλη σκεφτόταν ότι υπήρχε κάτι πολύ λάθος με αυτήν. Αντίθετα με όλες τις άλλες λεοπαρδάλεις που ήξερε οι πιτσιλιές της δεν ήταν μαύρες αλλά ροζ. Δεν θα ήταν τόσο τρομερό αν οι άλλες λεοπαρδάλεις την είχαν αποδεχτεί. αλλά οι άλλες λεοπαρδάλεις δεν την δέχονταν. Στην πραγματικότητα ακόμα και η δική της οικογένεια την απέρριπτε. Η  μητέρα της είχε κλάψει όταν είχε δει την κόρη της όταν ήταν μωρό καλυμμένη με ροζ πιτσιλιές κι ο πατέρας της κι οι δυο αδελφοί της, ο Τζούλιας και ο Ρίκο ντρέπονταν που είχαν μια τόσο παράξενη λεοπάρδαλη στην οικογένεια. Οι άλλες λεοπαρδάλεις στην γειτονιά την αγνοούσαν την κορόιδευαν και μερικές φορές την χτυπούσαν απλά και μόνο επειδή τα σημάδια της ήταν ένα διαφορετικό χρώμα από τα δικά  τους.
Η Λιλή έτρεχε για ώρες απλά σταματώντας για να ξεκουραστεί που και που και μετά για να σκουπίσει τα δάκρυα από τα μάτια της. Τελικά ήρθε για να ξεκουραστεί σε ένα ξέφωτο κι αποκοιμήθηκε. Ξύπνησε από την απαλή αίσθηση μιας γλώσσας πάνω στη μύτη της. Καθώς κοίταξε προς τα πάνω είδε το πιο έκπληκτο θέαμα. Μπροστά της στέκονταν μια υπέροχη μεγάλη αρσενική λεοπάρδαλη με έντονα πράσινα σημάδια. Η Λιλή ήταν τόσο έκπληκτη με αυτό που είδε που ανοιγόκλεισε τα μάτια της δυο φορές απλά για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρευόταν. Είχε συχνά ονειρευτεί λεοπαρδάλεις με σημάδια διαφορετικών χρωμάτων αλλά ποτέ δε φανταζόταν ότι υπήρχαν τέτοιες λεοπαρδάλεις. Η υπέροχη λεοπάρδαλη με τα Ζώρα πράσινα σημάδια της είπε ότι το όνομα του ήταν λένε και τη ρώτησε τι έκανε τόσο μακριά από το σπίτι. Καθώς μιλούσε φαινόταν να λάμπει από αυτοπεποίθηση και ευτυχία. Τα μάτια του ήταν γεμάτα από ευγένεια, κι έτσι η Λιλή ένιωσε ασφάλεια και γρήγορα αφέθηκε και του είπε την ιστορία της. Ο λένε ήσυχα άκουσε την ιστορία της. Όταν τέλειωσε της έδωσε μια ζεστή αγκαλιά και τη βοήθησε να στεγνώσει τα μάτια της. Μετά της χαμογέλασε και είπε: αυτό που χρειάζεσαι είναι μερικός αυτοσεβασμός. –αλήθεια? Ρώτησε η Λιλή. Τι είναι αυτό? Αυτοσεβασμός σημαίνει να σου αρέσει ο εαυτό σου ακόμα κι όταν δεν αρέσει στους άλλους είπε ο λένε. Σημαίνει να εκτιμάς όλα τα ιδιαίτερα πράγματα σχετικά με τον εαυτό σου.
. Δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο σχετικά με μένα εκτός από αυτά τα ροζ σημάδια και τα μισώ κλαψούρισε… είμαι τόσο παράξενη και άσχημη… μακάρι να μην είχα γεννηθεί ποτέ… .μην είσαι ανόητη είπε ο λένε, είσαι πολύ ιδιαίτερη. Δεν υπάρχει κανένας σαν εσένα σε ολόκληρο το κόσμο και μπορώ να δω ότι έχεις πολλές ιδιαίτερες ικανότητες. Ο λένε σταμάτησε για μια στιγμή. Φαινόταν να σκάφτεται. Έχω μια ιδέα είπε. Ας φτιάξουμε μια λίστα με όλα τα πράγματα που σου αρέσουν σχετικά με τον εαυτό σου. Εντάξει είπε η Λιλή νιώθοντας λίγο καλυτέρα. Κάθισε μερικά λεπτά για να σκεφτεί και μετά είπε. Λοιπόν είμαι ευγενική και νοιάζομαι για τους άλλους και προσπαθώ να είμαι φιλική. Βοηθώ τη μαμά μου και το μπαμπά μου και είμαι πολύ στοργική. Η Λιλή σταμάτησε ένα λεπτό. Η φωνή της εξασθένισε. Ο λένε κούνησε το κεφάλι πρόθυμα με σκοπό να την ενθαρρύνει. Η Λιλή ένιωσε ξανά ασφαλής και συνέχισε. Έχω όμορφα χρυσά μάτια και είμαι γρήγορη στο τρέξιμο. Είμαι γενναία και δυνατή και…. ακριβώς τότε η λεοπάρδαλη Λούση  εμφανίστηκε μαζί με τη λεοπάρδαλη Λώρα. Η λούση ήταν γεμάτη με μπλε πιτσιλιές και η λίρα με βυσσινί πιτσιλιές. Μόλις είδαν την Λιλή ενθουσιαστήκαν χαμογέλασαν πλατιά και αναπήδησαν στον αέρα.
Τι όμορφη λεοπάρδαλη που είσαι και τι όμορφο δέρμα που εχεις! ειπαν
-ευχαριστώ είπε η Λιλή χαμογελώντας καθώς θυμήθηκε ότι 
υπήρχαν πολύ περισσότερα σχετικά με αυτήν από όσα έβλεπε 

κάνεις. Ξαφνικά ένιωσε πολύ καλυτέρα.
Είναι εντάξει να είσαι διαφορετικός, σκέφτηκε η Λιλή. Στην πραγματικότητα νομίζω ότι τα σημάδια μου είναι μάλλον όμορφα. Αν άλλες λεοπαρδάλεις δεν με συμπαθούσαν εξαιτίας των ροζ σημαδιών μου αυτό συμβαίνει γιατί δεν ξέρουν κάτι καλύτερο. Χαίρομαι που είμαι μοναδική. Η Λιλή πέρασε ακόμα μερικές ώρες παίζοντας με τους καινούργιους και ζωηρόχρωμους φίλους της. Αλλά μόλις άρχισε να δύει η Λιλή άρχισε να σκέφτεται την οικογένεια της. Ίσως ανησυχούσαν για αυτήν σκέφτηκε Λιλή αποχαιρέτησε τον Λένε ,τη Λούσυ και τη Λώρα. Τους υποσχέθηκε ωστόσο ότι θα τους επισκεπτόταν σύντομα ξανά και έφυγε. Καθώς περπατούσε προς το σπίτι παρακολουθούσε τον ήλιο να δύει. Για πρώτη φορά παρατήρησε τα πολλά λαμπερά χρώματα στον ουρανό. Ο ουρανός ήταν ροζ μπλε πράσινος, βυσσινί και πορτοκαλί. <<πόσο όμορφα!>> σκέφτηκε. << αναρωτιέμαι γιατί δεν πρόσεξα ποτέ πριν όλα αυτά τα χρώματα!>>.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ο κύκλος ζωής ενός αστεριου

στο παραπάνω σχεδιάγραμμα-εικόνα βλέπετε τον κύκλο ζωής ενός αστεριού, από τον πρωταστέρα στο σφαιρίδιο bok