Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα . φαινόμενο El Ninio. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα . φαινόμενο El Ninio. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ EL NINIO
 Σχηµατισµός και κατανοµή των θαλάσσιων ρευµάτων
Οι µεγάλες υδάτινες µάζες των ωκεανών, που καλύπτουν το µεγαλύτερο τµήµα της επιφάνειας της γης, παρουσιάζουν µικρής ή µεγάλης κλίµακας οριζόντιες ή κατακόρυφες κινήσεις µε τη βοήθεια των οποίων γίνεται τελικά µια ανακατανοµή της θερµότητας που περικλείουν τα ύδάτα σε πλανητική κλίµακα, καθώς και των βιολογικών και φυσικοχηµικών χαρακτηριστικών των ωκεανών. Οι εν λόγω κινήσεις, είναι είτε επιφανειακές , είτε βάθους, είτε τέλος κατακόρυφες ροές ανταλλαγής επιφανειακών και υποθαλάσσιων υδάτινων µαζών. Η κλιµατολογία ενδιαφέρεται για την κίνηση των υδάτων των ωκεανών, γιατί τα θαλάσσια ρεύµατα αποτελούν πολύ σηµαντικό παράγοντα για τον έλεγχο και τη διαµόρφωση του κλίµατος σε πολλές περιοχές του πλανήτη, οι οποίες βρίσκονται κοντά στη ζώνη δράσης των κινουµένων υδάτων. Ακόµη το επιφανειακό στρώµα της ατµόσφαιρας το οποίο βρίσκεται σε επαφή µε τα θερµά ή ψυχρά επιφανειακά ύδατα θερµαίνεται ή ψύχεται µέσα από τις διαδικασίες της ανταλλαγής της θερµότητας. Με τη βοήθεια των κινήσεων των θαλάσσιων υδάτων τα θερµά επιφανειακά ύδατα της τροπικής ζώνης κινούνται προς τους πόλους, ενώ τα ψυχρά πολικά ύδατα κινούνται προς τον ισηµερινό συντελώντας στην ανακατανοµή και εξισορρόπηση της θερµικής ενέργειας του πλανήτη. Στο Β. Ηµισφαίριο, η συµµετοχή των ωκεανών στη θερµική εξισορρόπηση αυτού φθάνει το 40% , ενώ το υπόλοιπο 60% οφείλεται στις κινήσεις της ατµόσφαιρας. Με την έννοια θαλάσσιο ρεύµα ορίζουµε την συνεχή οριζόντια µετακίνηση µεγάλων ποσοτήτων θαλασσίου ύδατος, µέσα στις εκτεταµένες υδάτινες µάζες των ωκεανών. ∆ηλαδή σαν θαλάσσιο ρεύµα µπορεί να χαρακτηριστεί ένας ωκεάνιος ποταµός που ρέει σε κοίτες που αποτελούνται επίσης από θαλάσσιο νερό. Ανάλογα µε το χώρο στον οποίο γίνεται η κίνηση αυτή τα θαλάσσια ρεύµατα διακρίνονται σε ρεύµατα επιφάνειας και σε ρεύµατα βάθους. Η κίνηση των θαλάσσίων ρευµάτων οφείλεται στη δράση διαφόρων αιτίων τα οποία και συνοψίζονται ως ακολούθως: 97 (1) Μεταξύ των επιφανειακών άνεµοι οι οποίοι πνέουν µε σταθερή διεύθυνση επάνω από τους ωκεανούς και της επιφάνειας των ωκεανών αναπτύσσονται σηµαντικής δύναµης τριβής, οι οποίες και εξαναγκάζουν το ανώτερο στρώµα των υδάτων, µέχρι και ΝΑ βάθος περίπου 100 µέτρων να παρασύρεται µε αργούς ρυθµούς, ακολουθώντας τη γενική διεύθυνση κίνησης των ανέµων. Το φαινόµενο αυτό είναι χαρακτηριστικό στη ζώνη δράσης των υποτροπικών κέντρων υψηλής πίεσης. (2) Οι δηµιουργούµενες αντιθέσεις στην πυκνότητα των υδάτων, που οφείλονται στην έντονη εξάτµιση και στην αλµυρότητα του ύδατος είναι υπεύθυνες για αργές κινήσεις του νερού. Παρατηρείται δηλαδή κάτι ανάλογο µε αυτό που συµβαίνει στην ατµόσφαιρα, όπου οι διαφορές πυκνότητας του αέρα δηµιουργούν τους ανέµους. (3) Η ακτογραφία, η διαµόρφωση των πυθµένων, η θέση των µεγάλων ατµοσφαιρικών κέντρων κυκλοφορίας και η επίδραση της εκτρεπτικής δύναµης Coriolis καθορίζουν τη διεύθυνση κίνησης και τις θέσεις των θαλασσίων ρευµάτων. Η τελική πραγµατική κατεύθυνση κίνησης των θαλάσσιων ρευµάτων οφείλεται στο συνδυασµό όλων των παραπάνω περιγραφέντων συντελεστών. Είναι γνωστό ότι η εκτρεπτική δύναµη Coriolis προκαλεί εκτροπή των κινουµένων σωµάτων προς τα δεξιά. Εποµένως και οι κινήσεις των θαλάσσιων ρευµάτων θα είναι δεξιόστροφες. Οι κινήσεις αυτές παρατηρούνται στην κίνηση του αέρα στους αντικυκλώνες του Β. ηµισφαιρίου, γι’ αυτό και οι κινήσεις αυτές χαρακτηρίζονται σαν αντικυκλωνικές κινήσεις, ή κινήσεις κατά τη φορά των δεικτών του ωρολογίου. Στο νότιο ηµισφαίριο, όπου οι κινήσεις είναι κατοπτρικές αυτών του βορείου ηµισφαιρίου, η αντικυκλωνική κίνηση είναι αριστερόστροφη και αυτήν ακριβώς την κίνηση ακολουθούν και τα θαλάσσια ρεύµατα του νοτίου ηµισφαιρίου.
 Σε σύγκριση, µε το γειτονικό υδάτινο περιβάλλον µέσα στο οποίο κινούνται τα θαλάσσια ρεύµατα διακρίνονται σε δύο κατηγορίες (1) στα Θερµά θαλάσσια ρεύµατα και (2) στα Ψυχρά θαλάσσια ρεύµατα.
Υπάρχει µια ακόµη κατηγορία ρευµάτων τα ρεύµατα αποζηµίωσης ή επιστρέφοντα ρεύµατα τα οποία αναπληρώνουν τις απώλειες σε νερό, που υφίσταται µια θαλάσσια περιοχή από την οποία ξεκινούν θαλάσσια ρεύµατα. Τέτοιες περιοχές υπάρχουν στον Ειρηνικό ωκεανό όπου κατά µήκους σχεδόν του Ισηµερινού υπάρχει ένα τέτοιο αντίρρευµα που κινείται από τα δυτικά προς τα ανατολικά και αναπληρώνει τις απώλειες που προκαλούν τα δύο µεγάλα ρεύµατα του Βορείου και του Νοτίου Ειρηνικού στις δυτικές ακτές της Νότιας Αµερικής (Περού). Η µελέτη της τροχιάς των θαλάσσιων ρευµάτων του Σχήµα ΙV.1 σε σύγκριση µε τον πλανητικό χάρτη κατανοµής των ατµοσφαιρικών πιέσεων και των ανέµων, αποκαλύπτει τη στενή σχέση που συνδέει τη γενική κυκλοφορία της ατµόσφαιρας και της κυκλοφορίας των θαλάσσιων ρευµάτων. Η σχέση αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική στα µέσα γεωγραφικά πλάτη, καθώς και στα µεγάλα γεωγραφικά πλάτη του Νοτίου Ηµισφαιρίου. Στα µεγάλα πλάτη του Β. Ηµισφαιρίου η σχέση αυτή διαταράσσεται εξαιτίας της µεγάλης εξάπλωσης της ξηράς. Από τη µελέτη των τροχιών των θαλάσσιων ρευµάτων του Σχήµατος IV.1 διαπιστώνεται ότι οι ανατολικές ακτές των µικρών γεωγραφικών πλατών διαρρέονται από θερµά θαλάσσια ρεύµατα τα οποία κινούνται παράλληλα προς αυτές µε κατεύθυνση από τα µικρότερα στα µεγαλύτερα πλάτη. Οι δυτικές ακτές των ίδιων πλατών διαβρέχονται από ψυχρά ρεύµατα τα οποία έρχονται από µεγαλύτερα πλάτη. Ένα θαλάσσιο ρεύµα µπορεί ανάλογα να θερµάνει ή να ψύξει τους ανέµους που πνέουν επάνω από αυτό. Αν οι άνεµοι πνέουν προς την ξηρά τότε ασκεί σηµαντική επίδραση στο κλίµα της γειτονικής ξηράς. Μερικά χαρακτηρίστηκα ψυχρά ρεύµατα είναι αυτά που περιπλέουν τις ακτές της Καλιφόρνιας, του Περού, της Αγκόλας κ.λ.π. Από τα θερµά ρεύµατα πολύ σηµαντικό για το κλίµα της Ευρώπης είναι το ρεύµα του Βορείου Ατλαντικού, Γνωστό σαν Ρεύµα του Κόλπου, γιατί δηµιουργείται στον κόλπο του Μεξικού. Το ρεύµα αυτό εισχωρεί βαθιά µέσα στο βόρειο Ατλαντικό µεταφέροντας µεγάλα ποσά θερµότητας, κυρίως µε τους υπερκείµενους ανέµους τους οποίους και θερµαίνει, διατηρώντας τη ναυσιπλοΐα ελεύθερη και κατά τους ψυχρότερους µήνες, σε περιοχές αρκετά βόρεια µέσα στον Αρκτικό. Επίσης καθιστά το κλίµα των ∆υτικών ακτών της Ευρώπης, στα µεγάλα γεωγραφικά πλάτη, πολύ ήπιο. Στα υποτροπικά πλάτη, στις δυτικές ακτές των ηπείρων, οι άνεµοι κοντά στις ακτές πνέουν παράλληλα µε αυτές µε αποτέλεσµα να αποµακρύνουν προς το εσωτερικό των ωκεανών τα επιφανειακά θερµά νερά µε µεγάλη ταχύτητα. 100 Η αποµάκρυνση των θερµών νερών από τις παράκτιες περιοχές αναπληρώνεται από ρεύµατα βάθους ή ρεύµατα ανάβλυσης, τα οποία και µεταφέρουν κρύα νερά από βαθύτερα σηµεία. Τα νερά αυτά είναι πολύ πλούσια σε φυτοπλαγκτόν και έχουν άφθονο διαλυµένο οξυγόνο. Αποτελούν εποµένως ιδανικούς τόπους αλιείας για τις γειτονικές χώρες. Η οικονοµική σηµασία αυτών των περιοχών είναι τεράστια και έχουν γίνει κατά καιρούς συγκρούσεις ή πιέσεις για τον έλεγχο των περιοχών αυτών. Οι θερµοκρασίες που επικρατούν στις περιοχές αυτές είναι πολύ χαµηλότερες από τις γειτονικές και η επίδραση τους φαίνεται καθαρά στους χάρτες των ισόθερµων, που παρουσιάστηκαν στο σχετικό κεφάλαιο της θερµοκρασίας. Παράλληλα ο αέρας που προέρχεται από τον ωκεανό µόλις συναντήσει τις ψυχρές παράκτιες υδάτινες επιφάνειες ψύχεται και σχηµατίζει οµίχλες οι οποίες είναι κοινές στις περιοχές αυτές. Αντίστοιχα ψυχρά ρεύµατα µε πολύ πυκνές οµίχλες υπάρχουν και στα µεγάλα πλάτη των ανατολικών ακτών, όπως συµβαίνει στην περιοχή του Λάµπραντορ του Καναδά, στη νότια Χιλή (Φώκλαντ) και στη Σιβηρία (Ογια Σίβο), δηλαδή περιοχές που υπάρχουν έντονες οικονοµικές συγκρούσεις µεταξύ διαφόρων χωρών (Καναδάς και Μεγάλη Βρετανία, Μ. Βρετανία- Αργεντινή, Ρωσία - Ιαπωνία).
  Επίδραση των Θαλάσσιων Ρευµάτων στο κλίμα
∆εν είναι εύκολο να προσδιορίσει κανείς µε ακρίβεια το ρόλο του κάθε θαλάσσιου ρεύµατος στη διαµόρφωση του κλίµατος των γειτονικών προς αυτό ξηρές. Ένας από τους κύριους λόγους είναι ότι είναι διαφορετική η συµπεριφορά των ρευµάτων κατά τις διάφορες εποχές του έτους, ή διότι τα ρεύµατα δεν διατηρούν την ίδια ένταση από χρόνο σε χρόνο. Ακόµη οι συνθήκες που επικρατούν κατά το χειµώνα στις µεγάλες ηπείρους µπορούν να αλλοιώσουν τη δράση των ρευµάτων που δρουν στις ανατολικές ακτές αυτών. Παρά τις ιδιάζουσες αυτές συµπεριφορές µπορεί να δοθεί µια γενική εικόνα των κλιµατικών χαρακτηριστικών που διαµορφώνονται στις ακτές που παραπλέουν τα θαλάσσια ψυχρά ή θερµά ρεύµατα. (1) Οι δυτικές ακτές των τροπικών ακτών, όπως, προαναφέρθηκε βρέχονται από ψυχρά ρεύµατα. Η παρουσία των ψυχρών υδάτων προκαλεί χαµηλές τιµές της θερµοκρασίας και µικρά ηµερήσια και ετήσια θερµοµετρικά εύρη. Επικρατεί ξηρασία και οι οµίχλες είναι συχνές. 101 (2) Οι δυτικές ακτές των µέσων και µεγάλων πλατών που διαβρέχονται από θερµά ρεύµατα, χαρακτηρίζονται από ωκεάνια κλίµατα. Οι χειµώνες είναι ήπιοι, τα καλοκαίρια δροσερά και οι βροχοπτώσεις είναι µέτριες και συνδέονται µε τους ανέµους δυτικού τοµέα. Χαρακτηριστικό παράδειγµα αποτελεί το κλίµα της Μ. Βρετανίας. (3) Οι ανατολικές ακτές των µικρών γεωγραφικών πλατών που διαβρέχονται από θερµά ρεύµατα χαρακτηρίζονται από θερµά και βροχερά κλίµατα. (4) Οι ανατολικές ακτές των µέσων γεωγραφικών πλατών βρέχονται µεν από θερµά ρεύµατα, αλλά η ηπειρωτική επίδραση των ηπείρων που βρίσκονται στα δυτικά προσδίδουν σ’ αυτές ηπειρωτικό χαρακτήρα µε ψυχρούς χειµώνες και θερµά καλοκαίρια. Τέλος, (5) Οι ανατολικές ακτές των µεγάλων πλατών βρέχονται από ψυχρά ρεύµατα τα οποία διαµορφώνουν µακρούς ψυχρούς χειµώνες και δροσερά καλοκαίρια.
Το φαινόµενο El Ninio
Η λέξη El Ninio είναι µια ευλαβική προσφώνηση του Θείου βρέφους στα Ισπανικά. Οµοίως η ίδια λέξη χρησιµοποιείται για να εκφράσει µια αισθητή µεταβολή του καιρού κατά µήκος των ακτών του Περού που συνήθως εµφανίζεται την περίοδο των Χριστουγέννων, και τέτοιες µεταβολές περιγράφονται εδώ και αιώνες από τους κατοίκους της περιοχής. Τον περισσότερο χρόνο οι σταθεροί και ισχυροί ανατολικοί αληγείς άνεµοι που πνέουν στον Ειρηνικό ωκεανό αποµακρύνουν τα επιφανειακά νερά του ωκεανού από τις ακτές του Περού και τα οδηγούν προς την περιοχή των Φιλιππίνων. Αποτέλεσµα όλης αυτής της µεταφοράς είναι η στάθµη της θάλασσας στα νησιά αυτά να είναι υψηλότερα κατά 60-65 εκατοστά του µέτρου. Συνέπεια αυτής της σταθερής µεταφοράς του επιφανειακού ύδατος κατά µήκος των ακτών της Ν. Αµερικής είναι να σηµειώνεται µια “άντληση” ψυχρότερου νερού από τα κατώτερα στρώµατα του ωκεανού Το ψυχρό αυτό νερό είναι πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες και συγκεντρώνει πλήθος θαλάσσιων οργανισµών που αλιεύονται σε αφθονία από τους ψαράδες της περιοχής. Το αποτέλεσµα όλων αυτών των διαδικασιών αυτών είναι να υπάρχει µια συσσώρευση θερµού νερού στο δυτικό Ειρηνικό. Η περιοχή αυτή ονοµάζεται “θερµή λίµνη” και είναι το θερµότερο σηµείο των µεγάλων ωκεανών. Το ψυχρό νερό συνεχίζει να αντλείται από τις ακτές του Περού και ο ανατολικός Ειρηνικός είναι ψυχρότερος από τον δυτικό. Καθώς η ατµοσφαιρική και η θαλάσσια κυκλοφορία ακολουθούν την κίνηση του ήλιου οι αληγείς άνεµοι µετατοπίζονται για µια µικρή περίοδο γύρω από τα Χριστούγεννα νοτιότερα. Αυτή η κίνηση αλλάζει δραµατικά τον καιρό κατά µήκος της ακτής της νότιας Αµερικής, αφού µετατοπίζει τους ανέµους δυτικότερα, σταµατά την άντληση του κρύου νερού, µειώνεται η παρουσία των θρεπτικών ουσιών και δεν επιτρέπει πλέον το ψάρεµα. Οι κάτοικοι της περιοχής απολαµβάνουν µια µεγάλη περίοδο διακοπών µε διάφορες καλλιτεχνικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Αυτή η εποχική διακοπή της κανονικής πορείας των γεγονότων στην περιοχή συνηθίζεται να αποκαλείται El Ninio. Αλλά υπάρχει µια µεγαλύτερης σπουδαιότητας µεταβολή η οποία εµφανίζεται όταν το φαινόµενο αυτό αντί να διαρκέσει µερικές ηµέρες εγκαθίσταται στην περιοχή για ένα χρόνο ή και περισσότερο. Αυτή η κατάσταση είναι αυτό που σήµερα ονοµάζεται από τους επιστήµονες φαινόµενο El Ninio.
Η σηµασία αυτού του El Ninio, δεν περιορίζεται στον τοπικό χαρακτήρα που του αποδίδουν οι αλιείς του Περού. Αντίθετα έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας πολύ σηµαντικός κλιµατικός µηχανισµός, ο οποίος ελέγχει το κλίµα του πλανήτη σε πολύ µεγάλη κλίµακα, και ιδιαίτερα δε στην τροπική ζώνη. Στην τροπική και την ισηµερινή ζώνη κάτω από κανονικές συνθήκες λειτουργεί ένας µηχανισµός κυκλοφορίας του αέρα που είναι γνωστός σαν Ισηµερινή Κυκλοφορία Walker. Συγκεκριµένα για τον Ειρηνικό ο µηχανισµός αυτός κάτω από κανονικές συνθήκες κυκλοφορίας λειτουργεί ως εξής: Θερµός αέρας ανυψώνεται κατακόρυφα επάνω από τον δυτικό Ειρηνικό εξαιτίας της πολύ θερµής θάλασσας (θερµής λίµνης) που οδηγεί στη δηµιουργία πλήθους καταιγίδων και µιας περιοχής µε χαµηλή επιφανειακή ατµοσφαιρική πίεση. Το αντίθετο συµβαίνει στα ανατολικά όπου ο αέρας σαν ψυχρότερος καθιζάνει. Αυτή η καθοδική κίνηση µειώνει δραµατικά τις βροχοπτώσεις καθιστώντας τις δυτικές ακτές της Ν. Αµερικής ένα από τα ξηρότερα µέρη της γης. Οι δύο αυτές περιοχές της ανύψωσης και της καθίζησης του αέρα διαµορφώνουν τελικά µια πλήρη κυκλοφορία του αέρα, όπου αυτός κινείται προς τα δυτικά µε τη µορφή των επιφανειακών ανατολικών ανέµων (αληγών), ανυψώνεται επάνω από τον δυτικό Ειρηνικό και επιστρέφει σαν ανώτερος δυτικός άνεµος, για να κατέλθει στις ακτές της Ν. Αµερικής, όπου η πίεση είναι υψηλή, κλείνοντας τον κύκλο της κυκλοφορίας.
'Σε όλο τον πλανήτη υπάρχουν 4 ή 5 δακτύλιοι της κυκλοφορίας του Walker, αλλά συνήθως τρεις είναι οι κυριότεροι, επάνω από τη νότια Ασία, την Αφρική και την Κεντρική/Νότια Αµερική. Αυτοί µετατοπίζονται εποχικά και κατά το χειµώνα βρίσκονται µεταξύ των 5° Β και 15°Ν, ενώ κατά το θέρος µεταξύ 8° Β και 15°Β. Η περιγραφείσα κυκλοφορία κατά Walker χαρακτηρίζει την κανονική συνθήκη της ατµόσφαιρας. Όµως για λόγους που είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτοί, η κυκλοφορία αυτή αντιστρέφεται περιστασιακά, οδηγώντας στην εµφάνιση υψηλών πιέσεων επάνω από τον δυτικό Ειρηνικό και χαµηλών στον ανατολικό.
Το µοντέλο αυτό των µεταβολών της πίεσης µεταξύ του δυτικού και του ανατολικού Ειρηνικού ονοµάζεται Νότια Κύµανση (SO) και εκφράζεται µε τη διαφορά της ατµοσφαιρικής επιφανειακής πίεσης που παρατηρείται µεταξύ του Darwin (Αυστραλία) και της Tahiti.
 Όταν η διαφορά Tahiti - Darwin είναι αρνητική, οι πιέσεις είναι υψηλότερες στο Darwin και, εάν η διαφορά υπερβαίνει κάποιο όριο που ορίζεται από την τυπική απόκλιση, γεννιέται το El Ninio.
 Στους κλιµατολόγους ο µηχανισµός αυτός είναι γνωστός σαν SOI ( South Oscillation Index), δηλαδή ο ∆είκτης της Νότιας Κύµανσης 104 του El Ninio και αποτελεί µέτρο για τη εκτίµηση των El Ninioness. Σήµερα χρησιµοποιούνται πιο βελτιωµένες µέθοδοι που µετρούν περισσότερες παραµέτρους σε διάφορες τοποθεσίες. Αυτές ονοµάζονται “multivariate ENSO Index”. Με βάση τις παραµέτρους αυτές το El Ninio εµφανίζεται όταν ο δείκτης είναι +1 ( και όχι ο -1 του SOI)
 Η θερµοκρασία βάθους των υδάτων του Ειρηνικού παρουσιάζει µία στρωµάτωση όπου η ισοθερµική επιφάνεια των υδάτων, που διαχωρίζει τις σηµαντικές θερµοκρασιακές διαφορές, παρουσιάζει µια κλίση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Το υδάτινο αυτό ισοθερµικό στρώµα ονοµάζεται θερµοκλινές.
 Η παρατήρηση δείχνει ότι ίδια τιµή της θερµοκρασίας παρατηρείται σε µικρότερα βάθη στα ανατολικά και σε όλο µεγαλύτερα βάθη, όσο κινούµεθα προς τα δυτικά. Αυτό οφείλεται στη δράση των ανατολικών ανέµων οι οποίοι «ξαφρίζουν» τα επιφανειακά νερά και τα µεταφέρουν από τα ανατολικά προς τα δυτικά, καθώς και στα ρεύµατα ανάβλυσης τα οποία µεταφέρουν ψυχρότερα υποθαλάσσια ρεύµατα στις ανατολικές ακτές του Ειρηνικού.
Η κατάσταση αυτή που µόλις έχει περιγραφεί αποτελεί την κανονική κατάσταση κυκλοφορίας αέρα και υδάτων στον Ισηµερινό Ειρηνικό ωκεανό. Αυτό που στην πραγµατικότητα προκαλεί η παρουσία του El Ninio είναι ότι σταµατά την άντληση του ψυχρού νερού κατά µήκος των ακτών της Ν. Αµερικής, Ακόµη προκαλεί µεγάλης κλίµακας µεταβολές στην ατµοσφαιρική κυκλοφορία κατά µήκος του τροπικού Ειρηνικού, που αφορά στη µείωση των ανατολικών ανέµων της κατώτερης ατµόσφαιρας του ανατολικού τροπικού Ειρηνικού και των δυτικών ανέµων της ανώτερης ατµόσφαιρας στην ίδια περιοχή, κοντά στην τροπόπαυση.
Αυτές οι συνθήκες αντανακλούν τη µείωση της έντασης της Ισηµερινής κυκλοφορίας του Walker  η οποία µπορεί να απουσιάζει παντελώς σε ισχυρά επεισόδια El Ninio. Κατά το στάδιο της ανάπτυξης του El Ninio η δοµή των νερών του ωκεανού χαρακτηρίζεται από ένα αφύσικα βαθύ στρώµα θερµού νερού και από µια αύξηση του βάθους του θερµοκλινούς στον ανατολικό τροπικό Ειρηνικό.
Σε πολύ ισχυρά επεισόδια El Ninio το θερµοκλινές µπορεί να καταστεί εντελώς οριζόντιο σε ολόκληρο τον τροπικό Ειρηνικό ωκεανό για αρκετούς µήνες.
 Η στάθµη της θάλασσας είναι υψηλότερα από την κανονική στον ανατολικό Ειρηνικό, συντελώντας στην ελάττωση της κλίσης της επιφάνειας του ωκεανού κατά µήκος της λεκάνης.
 το El Ninio σταµατά την άντληση του ψυχρού νερού κατά µήκος των ακτών της Ν. Αµερικής. Αυτό έχει σαν συνέπεια τεράστιες ποσότητες ψυχρού νερού να παγιδεύονται κάτω από το θερµοκλινές. Έτσι όταν το El Ninio παύσει οι µεγάλες αυτές ποσότητες του ψυχρού νερού εξέρχονται στην επιφάνεια της θάλασσας, µε το µηχανισµό της άντλησης , προκαλώντας έντονη πτώση των θερµοκρασιών στις ακτές του Περού, που οδηγεί στην εµφάνιση θερµοκρασιών πολύ µικρότερων από τις µέσες τιµές µιας πάρα πολύ µεγάλης χρονικής περιόδου. Αυτή η “αντίστροφη φάση” του El Ninio είναι γνωστή σαν La Ninia.
 Όσο ισχυρότερο είναι το El Ninio, τόσο µεγαλύτερα ποσά ψυχρού νερού θα αντλούνται προς την επιφάνεια και εποµένως τόσο ισχυρότερο θα είναι και το La Ni×a που θα ακολουθήσει.
Επίσης, τα επεισόδια του La Ninia προκαλούν έντονες µεγάλης κλίµακας µεταβολές στους ανέµους στον τροπικό Ειρηνικό, που συνίστανται στην αύξηση της έντασης τόσο των ανατολικών ανέµων της κατώτερης ατµόσφαιρας του ανατολικού Ειρηνικού, όσο και των δυτικών ανέµων στην ανώτερη ατµόσφαιρα της ίδιας περιοχής.
Οι συνθήκες αυτές προκαλούν µια ενίσχυση της έντασης της κυκλοφορίας του Walker
 Κατά την εµφάνιση του La Ninia, η δοµή των υδάτων του ωκεανού χαρακτηρίζεται από ένα αφύσικα ρηχό στρώµα θερµού νερού κατά µήκος του ανατολικού τροπικού Ειρηνικού, µε συνέπεια µια µείωση του βάθους του θερµοκλινούς στην περιοχή αυτή.
 Σε πολύ ισχυρά επεισόδια La Ninia, το θερµοκλινές µπορεί να έλθει πολύ κοντά στην επιφάνεια για µεγάλες περιόδους. Αυτή η ψύξη οδηγεί σε ένα πολύ λεπτό στρώµα ανάµειξης µε πολύ άφθονα θρεπτικά συστατικά για τη θαλάσσια ζωή.
 Η στάθµη της θάλασσας είναι χαµηλότερα από την κανονική θέση στον ανατολικό Ειρηνικό, συντελώντας σε µια αύξηση της κλίσης της επιφάνειας του ωκεανού κατά µήκος της λεκάνης. Επειδή η έκταση της τροπικής ζώνης του Ειρηνικού ωκεανού είναι τεράστια και επειδή η συµπεριφορά του El Ninio δεν είναι οµοιόµορφη σε όλη αυτή την περιοχή κατά  την ίδια χρονική στιγµή, οι επιστήµονες που µελετούν το φαινόµενο το έχουν χωρίσει γεωγραφικά στις παρακάτω κατηγορίες:
 NINIO 1-2. Αυτό καλύπτει την περιοχή που εκτείνεται από 0° έως 10° Νότια του Ισηµερινού και από 80° έως 90° ∆υτικού πλάτους .
 NINIO 3. Με ζώνη δράσης τις 150° έως 90° ∆υτικού µήκους και 5° Νότιο έως 5° Βόρειο γεωγραφικό πλάτος. 3) NINIO 3-4, που καλύπτει την περιοχή που εκτείνεται ανάµεσα στους παραλλήλους 5° Νότιο έως 5° Βόρειο γεωγραφικό πλάτος και στους µεσηµβρινούς 120° έως 170° ∆υτικού µήκους.
 NINIO 4, που εµφανίζεται στην περιοχή που ορίζουν οι παράλληλοι 5° Νότιο και 5° Βόρειο γεωγραφικό πλάτος και οι µεσηµβρινοί 160° Ανατολικού και 150° ∆υτικού µήκους. Οι επιπτώσεις της εµφάνισης του El Ninio είναι αναµφισβήτητες στην ενδοτροπική ζώνη του Ειρηνικού ωκεανού, στη Νότια Αµερική, αλλά και στη Βόρεια Αµερική, όπου πολλά καιρικά φαινόµενα έχουν αποδοθεί και έχει αποδειχθεί ότι οφείλονται στη δράση του El Ninio. Αντίστοιχες καταστάσεις παρατηρούνται και στο δυτικό τµήµα του ειρηνικού ωκεανού, που καλύπτει τις περιοχές της βορειότερης Αυστραλίας, της Ινδονησίας, της Μελανησίας και της Πολυνησίας.
Επιπτώσεις της δράσης του El Ninio σε άλλες περιοχές του πλανήτη, έξω από την τροπική ζώνη, δεν µπορεί µέχρι στιγµής να λεχθεί µε µεγάλη βεβαιότητα ότι υπάρχουν.
 Γίνονται έρευνες και προς την κατεύθυνση αυτή οι οποίες πιθανώς να δείξουν ή όχι τέτοιου είδους επιδράσεις.
 Το ουσιαστικό πρόβληµα µε το El Ninio είναι να προσδιοριστεί µε κάθε λεπτοµέρεια η ταυτότητα δράσης αυτού, δηλαδή πόσο µακριά από την περιοχή εκδήλωσης του µπορεί να φθάσει η δράση του και να τροποποιήσει τα κλιµατικά χαρακτηριστικά µιας περιοχής και το κυριότερο αν η εµφάνιση του γίνεται ολοένα και πιο συχνή, αφού µια τέτοια συµπεριφορά δείχνουν οι πολύ συχνές εµφανίσεις αυτού στη δεκαετία του 90, όπου µέχρι στιγµής έχουµε το τέταρτο El Ninio, δηλαδή ο χρόνος εµφάνισης του κατά την τελευταία περίοδο συντοµεύτηκε στη διετία, ενώ παλαιότερα αυτό συνέβαινε κάθε 4 - 7 χρόνια, και τέλος να γίνουν απόλυτα κατανοητά και να προγνωσθούν τα αίτια τα οποία οδηγούν στο σχηµατισµό αυτού.


Πως γεννήθηκε η γη

http://www.env-edu.gr/ViewPack.aspx?id=32 https://youtu.be/qDnimM_XdSM https://www.youtube.com/watch?v=A-j1zXP6um4 https://www.you...