Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φυσικές ιδιότητες των υλικών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φυσικές ιδιότητες των υλικών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Το δωμάτιο των χρωμάτων



Το δωμάτιο των χρωμάτων (συνέχεια της ιστορίας)
Ο γίγαντας άνοιξε αργά και προσεχτικά την πόρτα που πάνω έγραφε «χρώματα».

Μόλις μπήκαν στο δωμάτιο των χρωμάτων, είδαν ένα άδειο δωμάτιο. Δεν υπήρχε τίποτα μέσα. οι τοίχοι ήταν άσπροι. Μόνο αυτό. Ούτε έπιπλα, ούτε τίποτα. Ένα άδειο δωμάτιο.
-καλά και γιατί λέγεται δωμάτιο των χρωμάτων? Απόρησαν ο Τοσοδούλης κι ο γίγαντας.
Τότε, σαν κάτι  να άκουσαν.
-Σσσσσσς…..είπε ο γίγαντας….κάτι άκουσα…..
- κάποιος κλαίει? Κάποιος κλαίει, είπε ο Τοσοδούλης.
- κάποιος είναι πολύ λυπημένος εδώ μέσα. βλέπεις κανέναν? Ρώτησε ο γίγαντας τον Τοσοδούλη.
Πριν προλάβει να απαντήσει ο Τοσοδούλης, κάτι πέρασε από μπροστά τους.
-          Τι είναι αυτό? Ποιος πετάει? Είπε ο γίγαντας.
-κοίτα, μια νεράιδα, μια μικρή νεράιδα, είπε ο Τοσοδούλης.
-η νεράιδα, ήρθε κοντά τους. Φαινόταν τρομαγμένη. Ήταν μικρή, σαν τον Τοσοδούλη. Είχε λευκά φτερά, λευκό φόρεμα, λευκό στέμμα με λευκές κορδέλες στα μακριά της μαλλιά, και κρατούσε κάτι στο χέρι της.
-ποια είσαι εσύ? Νεράιδα είσαι? Ρώτησε ο γίγαντας.
- κι εσείς ποιοι είστε? Ρώτησε η νεράιδα.
- είμαστε ο γίγαντας κι ο 13ος γιός του γίγαντα, η αυτού εξοχότης ο Τοσοδούλης, πρίγκιψ της Τοσοδουλοπολιτείας, και πρίγκιψ της γιγαντοχώρας, είπε ο Τοσοδούλης.
-κόψε κάτι Τοσοδούλη…. είπε ο γίγαντας. Δεν είμαστε πρίγκηπες, είμαστε δύο απλοί γίγαντες και Τοσοδούληδες, που ζητάμε να ανακαλύψουμε τι κρύβεται στο παλάτι της μάγισσας ύλης.
- είστε καλοί ή κακοί? Ρώτησε η νεράιδα.
-Είμαστε καλοί, είπε ο Τοσοδούλης, δηλαδή όχι μόνο καλοί, είμαστε πολύ καλοί, δηλαδή όχι μόνο πολύ καλοί, είμαστε πάρα πολύ καλοί.
-Εσύ είσαι καλή? Μήπως είσαι κακιά? Ρώτησε ο γίγαντας.
- είμαι καλή, είπε η νεράιδα. Δηλαδή όχι μόνο καλή, είμαι πολύ καλή, δηλαδή όχι μόνο πολύ καλή, είμαι πάρα πολύ καλή νεράιδα, είπε η νεράιδα.
- και ποιο είναι το όνομά σου? Ρώτησε ο γίγαντας.
-και τι είναι αυτό που κρατάς στο χέρι σου? Ρώτησε ο Τοσοδούλης με μεγάλη περιέργεια.
- με λένε Πολυχρόμη,  και είμαι η νεράιδα των χρωμάτων, βασίλισσα της χρωματοχώρας.
- και γιατί σε λένε Πολυχρώμη? Ρώτησε ο γίγαντας.
- και πώς να με λένε? Ρώτησε η νεράιδα.
- να σε λένε ασπροχρώμη, αφού όλα σε σένα είναι άσπρα. Άσπρα φτερά, άσπρα ρούχα, όλα άσπρα.
Τότε η Πολυχρώμη, έβαλε τα κλάματα.
-          Ωχ! Γιατί κλαις? Είπε ο γίγαντας!
-          Ωχ! Γιατί κλαις? Ρώτησε ο Τοσοδούλης.
-          - γιατί…γιατί….η μάγισσα της ύλης πήρε τα χρώματα από την παλέτα μου, και με φυλάκισε σε αυτό το δωμάτιο. Δεν μπορώ να φύγω και στην χρωματοχώρα την αγαπημένη μου πατρίδα δεν μπορώ να πάω. Τα χρώματα μου χάθηκαν κι έμεινε μόνο το λευκό χρώμα στην παλέτα μου. Κάποτε ήταν υγρό, όμως με τον καιρό ξεράθηκε κι έγινε στερεό.
-          Ο Τασοδούλης και ο γίγαντας, εξέτασαν προσεχτικά την παλέτα. Πράγματι, υπήρχε μόνο ένα λευκό χρώμα, ξεραμένο.
-          Αυτό κάποτε ήταν υγρό? Ρώτησε ο γίγαντας.
-          - ναι, απάντησε η Πολυχρώμη, ήταν υγρό και με το πινέλο έβαψα τους τοίχους, τα φτερά, τα ρούχα μου. Το υπόλοιπο χρώμα, που είχε μείνει στην παλέτα , με τον καιρό, έγινε από υγρό στερεό, και δεν μπορώ να βάψω τίποτα πια.
-          - δεν έχει και τίποτα να βάψεις εδώ μέσα, είπε ο Τοσοδούλης. ένα άδειο δωμάτιο είναι.
-          - Α! όχι, κοιτάξτε! Εκεί ψηλά, έχει μια μικρή πράσινη φωλιά,  τη βλέπετε?
-          0 γίγαντας κι ο Τοσοδούλης, κοίταξαν ψηλά, και είδαν μια μικρή πράσινη φωλιά.
Σε αυτή τη φωλιά, έρχεται από μια μικρή τρύπα του ταβανιού, κάποιες φορές ένα μικρό πράσινο περιστέρι,   και μου κάνει συντροφιά.  Αλλά δεν του αρέσει το χρώμα του και θέλει να τον κάνω άσπρο,  να μοιάζει με όλα τα άλλα περιστέρια. Το κοροϊδεύουν όλοι γιατί έχει πράσινο χρώμα. Όμως εμείς είμαστε φίλοι. Είπε η Πολυχρώμη. Αν η λευκή μπογιά μου ήταν υγρή, θα τον έβαφα, και κανείς δεν θα τον κορόιδευε, είπε η Πολυχρώμη.
Ο Τοσοδούλης και ο γίγαντας, άκουγαν πολύ προσεχτικά την νεράιδα, και τότε ο Τοσοδούλης είπε: έλα μαζί μας Πολυχρώμη! Θα σε ελευθερώσουμε!
-          Κι αν με ψάξει ο φίλος μου το περιστέρι και δεν με βρει? Όχι, θα λυπηθώ πολύ, δεν πάω πουθενά, είπε η Πολυχρώμη.
-          Ο φίλος σου, θα χαρεί που δεν θα σε δει εδώ μέσα φυλακισμένη, θα σκεφτεί ότι κάποιος σε ελευθέρωσε και θα χαρεί!
-          - όχι είπε η Πολυχρώμη! Θα μείνω να περιμένω το πράσινο περιστέρι μου! Δεν έχω άλλον φίλο!
-          - έχεις εμάς Πολυχρώμη! Είπαν με μια φωνή ο Τοσοδούλης και ο γίγαντας!
-          Σκέφτηκα πως μπορείτε να με βοηθήσετε! Είπε η νεράιδα χαρούμενη!
-          -πως? Ρώτησαν με αγωνία και ο Τοσοδούλης και ο γίγαντας.
-          - θέλω να  φύγετε, και να μου φέρετε λίγο χρώμα να βάλω στην παλέτα μου. Λίγο μπλέ, λίγο κόκκινο, λίγο κίτρινο χρώμα, σε υγρή μορφή, λίγο νερό κι ένα καθαρό σφουγγάρι. Αν μου τα φέρετε, θα μπορέσω να ελευθερωθώ μόνη μου, όταν θα ρθει ο φίλος μου το περιστέρι.
-          - και που θα τα βρούμε όλα αυτά? Ρώτησε ο γίγαντας.
-          - στο διπλανό  δωμάτιο της Απορροφητικότητας, είπε η νεράιδα. Έχει μια ταμπέλα έξω στην πόρτα, θα τη δείτε, είπε η νεράιδα.
-          - να σε ρωτήσω κάτι? Είπε ο γίγαντας. Γιατί όταν ήταν εδώ το περιστέρι, δεν άνοιγες την πόρτα να φύγετε και να ελευθερωθείτε?
-          - γιατί η πόρτα δεν ανοίγει από μέσα, μόνο από έξω, είπε η νεράιδα. Εσείς την ανοίξατε από έξω, για αυτό μπορέσατε να μπείτε.
-          Ο Τοσοδούλης, κοίταξε πίσω του να δει τη πόρτα. Η πόρτα ήταν ακόμα ανοιχτή ευτυχώς.
-          Ο γίγαντας και ο Τοσοδούλης, βγήκαν από το δωμάτιο, αφήνοντας ανοιχτή τη πόρτα και υποσχέθηκαν στην Πολυχρώμη να επιστρέψουν με τα χρώματα και το σφουγγάρι.
-          - ε! ξεχάσατε να πάρετε την παλέτα, για να την γεμίσετε με τα χρώματα, είπε η νεράιδα.
-          Ο γίγαντας, πήρε τη παλέτα, και  μαζί με τον Τοσοδούλη, άνοιξαν την πόρτα , που έγραφε
-          «Απορροφητικότητα»
-           
σημείωση: η ιστορία αυτή είναι ένα απόσπασμα από το β'  μέρος της ιστορίας του γίγαντα και του Τοσοδούλη.είναι μια σειρά ιστοριών με θέμα τις φυσικές επιστήμες. οι πρωταγωνιστές των ιστοριών είναι πάντα οι ίδιοι. 

το δωμάτιο των γεύσεων




Ο Τοσοδούλης κι ο γίγαντας, συνεχίζοντας την περιπλάνηση τους στο παλάτι της μάγισσας ύλης, άνοιξαν αργά και προσεχτικά, τη πόρτα που πάνω έγραφε «γεύση».
-          Τι είναι αυτό που τα μικρά ματάκια του Τοσοδούλη αντίκρισαν?
Τι είναι αυτό που τα μεγάλα κι αθώα μάτια του γίγαντα αντίκρισαν?
Ένα τεράστιο τραπέζι που τόσες πολλές λιχουδιές, μπορούσε να χορτάσει όλους τους φτωχούς του κόσμου.
"Η μάγισσα της ύλης, μπορεί να τρώει ότι θέλει", είπε ο Τοσοδούλης!" όχι σαν και μένα, που είμαι πάντα πεινασμένος", είπε ο γίγαντας!
   Ο γίγαντας όρμησε με βουλιμία στο πρώτο πιάτο που βρήκε μπροστά του. «Θα τη κάνω ταράτσα,» είπε!
     Όμως, μόλις  έβαλε τη πρώτη μπουκιά στο στόμα του, « μπλιάχ!  Βοήθεια! Βοήθεια! Είναι πικρό!» Φώναξε ο γίγαντας! . .
 Ο Τοσοδούλης, πήρε ένα μικρό μικρούτσικο κομματάκι από την πιατέλα να δοκιμάσει κι αυτός, όμως μόλις το έβαλε στο μικρό του στοματάκι, -"μπλιάχ!  Βοήθεια! Βοήθεια! Έχεις δίκιο κύριε γίγαντα Είναι πικρό! Είναι πολύ πικρό! Είναι πάρα πολύ πικρό!" Είπε ο Τοσοδούλης!
-"Ναι , είναι τόσο πικρό, που μου θυμίζει το φάρμακο που μου έδινε η γιγαντογιατρίνα η Νίνα, όταν ήμουνα μικρός, κι έκλαιγα γιατί δεν ήθελα να το πιώ, και η γιγαντογιατρίνα η Νίνα, με κυνηγούσε σε όλο το γιγαντοχωριό, και μου έλεγε άμα δε το πιώ, δεν θα πέσει ο πυρετός!", είπε ο γίγαντας.
" Και σε έπιασε η γιγαντογιατρίνα? " Ρώτησε ο Τοσοδούλης
" Με έπιασε," είπε ο γίγαντας." Και τι σου έκανε? Σου έδωσε το πικρό φάρμακο?", ρώτησε ο Τοσοδούλης. -
" Ναι μου το έδωσε, "είπε ο γίγαντας
-" Κι έγινες καλά? "
- "Ναι, πέρασε ο πυρετός, αλλά ήταν πολύ πικρό το φάρμακο," είπε ο γίγαντας. "Μερικές φορές, το πικρό γίνεται γλυκό, όταν είναι για το καλό μας," είπε ο γίγαντας. "Με έσωσε η γιατρίνα η Νίνα και το πικρό το φάρμακο της, γιατί είχα πολύ πυρετό!",  είπε ο γίγαντας.
-  "   Άσε τώρα τη Νίνα τη γιατρίνα, να δούμε μήπως βρούμε τίποτα νόστιμο να φάμε, γιατί πεινάω', είπε ο Τοσοδούλης, και πήρε στα χέρια του, κάτι που μύριζε πολύ όμορφα. Ήταν κίτρινο, σκληρό, και το έκοψε με ένα μαχαιράκι. Έβαλε λίγο στο μικρό του στόμα και "μπλιάχ! ", Αναφώνησε!
-" Κι αυτό πικρό"? Είπε ο γίγαντας!
-" Όχι αυτό είναι ξινό", είπε ο Τοσοδούλης!
έβαλε κι ο γίγαντας, ένα μικρό κομματάκι στο στόμα του! «μπλιάχ! Αναφώνησε  ο γίγαντας! Αυτό είναι ξινό, είναι πολύ ξινό! Είναι πάρα πολύ ξινό! Έχεις δίκιο", είπε ο γίγαντας στον Τοσοδούλη!
Τότε ο γίγαντας, είπε! -"Αυτό πρέπει να είναι πολύ νόστιμο"!
Και πήρε μια τεράστια μπουκιά, από κάτι πού έμοιαζε με τυρόπιττα , μέσα σε μια τεράστια πορσελάνινη πιατέλα. Όμως ," μπλιάχ! Αυτό είναι πολύ αρμυρό"! Είπε ο γίγαντας!" Δεν τρώγεται με τίποτα! ".
Ο Τοσοδούλης, δοκίμασε μια μικρή, μικρούτσικη μπουκίτσα από το τυροπιττάκι, και "μπλιάχ!" Αναφώνησε! "Έχεις δίκιο κύριε γίγαντα! Είναι αλμυρό! Είναι πολύ αλμυρό! Είναι πάρα πολύ αλμυρο! Φτού φτού φτου! Μπλιαχ! Μπλιαχ! Μπλιαχ! ", Έκαναν κι οι δυό μαζί, ο Τοσοδούλης και ο γίγαντας!
"Πάμε να φύγουμε" είπε ο γίγαντας! "Εδώ μέσα δεν τρώγεται τίποτα! Τόσα φαγητά και η μάγισσα της ύλης, δεν ξέρει να μαγειρεύει, σαν την γυναίκα μου την κυρία γιγαντίνα. "
- 'Είσαι παντρεμένος?" Απόρησε ο Τοσοδούλης! "Δεν το ήξερα!
 "Ναι έχω και γιγαντοπαιδάκια! " Είπε ο γίγαντας
" Πόσα γιγαντοπαιδάκια έχεις?",  Ρώτησε ο Τοσοδούλης?
-"Έχω 12 γιγαντοκόρες και δώδεκα γιγαντογιούς."
-" Σοβαρά μιλάς? "Ρώτησε ο Τοσοδούλης!" Και που είναι τώρα η γυναίκα σου και τα παιδιά σου?" - Στο γιγαντόσπιτο μας στην γιγαντοχώρα. Βγήκα να κόψω ξύλα στο γιγαντοδάσος, Previewαλλά χάθηκα, και ψάχνοντας να βρω το σπίτι μου, βρέθηκα στην πολιτεία σας , την Τοσοδουλοπολιτεία, κι έκανα εσένα φίλο!"
-" Είμαστε φίλοι? "Ρώτησε ο Τοσοδούλης.
-"Φυσικά και είμαστε φίλοι! Οι πιο καλοί φίλοι του κόσμου," απάντησε ο γίγαντας!
- Κύριε γίγαντα ,...... να σε λέω........ πατέρα? Δεν έχω ούτε μπαμπά, ούτε μαμά!"........
ο γίγαντας σώπασε για λίγο....κι ο Τοσοδούλης σώπασε για λίγο....Ο γίγαντας σκούπισε λίγο τα μάτια του και είπε:" Έχω 13 γιούς τώρα !
-"Πειράζει που δεν είμαι γίγαντας"? Ρώτησε ο Τοσοδούλης.
-" πειράζει που δεν είμαι Τοσοδούλης"? ρώτησε ο γίγαντας!
-"Πάμε να δούμε και τα άλλα δωμάτια", είπε ο Τοσοδούλης!
 Τότε όμως βρήκαν μπροστά τους, ένα μεγάλο τεράστιο σακουλάκι με……"ω! "αναφώνησε χοροπηδώντας ο Τοσοδούλης! "Είναι καραμέλες! Είναι καραμέλες! Τρα λα λα τρα λα λα! "
-Περίμενε να βεβαιωθούμε πρώτα"! , είπε σκεφτικός ο γίγαντας.
Πήρε μια καραμέλα, την έβαλε στο στόμα του, και.... "ω! "αναφώνησε! "Είναι καραμέλες! Είναι καραμέλες! Τρα λα λα τρα λα λα! Είναι γλυκές! Δοκίμασε Τοσοδούλη'!
Ο Τοσοδούλης είπε!" Είναι γλυκές! Είναι πολύ γλυκές! Είναι πάρα πολύ γλυκές! Επιτέλους και κάτι νόστιμο σε αυτό το παλάτι"!
-"Μη τρως πολλές καραμέλες! Θα χαλάσουν τα δόντια σου",  είπε ο γίγαντας!
-" Θα της φάω όλες ", είπε ο Τοσοδούλης!
-θα χαλάσουν τα δόντια σου, και θα κάνουν τρύπες και θα πέσουν, και θα φοράς μασέλα',  ξανάπε ο γίγαντας!
Ο Τοσοδούλης, έφαγε μόνο μία καραμέλα, κι ακόμα μία. Ο γίγαντας έφαγε μόνο μία καραμέλα κι ακόμα μία. Ο  Τοσοδούλης , παίρνοντας στα χέρια του καραμέλες μέτρησε καραμέλες, μέτρησε 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, ……έως το 24. Έβαλε 24 καραμέλες στην τσέπη του.
-" Γιατί πήρες 24 καραμέλες"? Απόρησε ο γίγαντας.
-' Για τα αδέρφια μου, τα γιγαντοπαιδάκια σου, "είπε ο Τοσοδούλης.
Τότε ο γίγαντας, πήρε κι άλλες δύο καραμέλες. "τι τις θέλεις αυτές? Περισσεύουν", είπε ο Τοσοδούλης.
-" δεν περισσεύουν, μία είναι για την γυναίκα μου, και η άλλη για τον κύριο επιστήμονα της Τοσοδουλοπολιτείας,"  είπε ο γίγαντας.
Τότε ο Τοσοδούλης, έβαλε όλες τις καραμέλες σε ένα σακούλι, και  είπε στον γίγαντα να τις πάρουν όλες. Έτσι κι έγινε. ο γίγαντας πήρε το σακούλι, όμως δυσκολευόταν να το κουβαλήσει.
"  Είναι πολύ βαρύ το σακούλι", είπε ο γίγαντας." εξάλλου, θα θυμώσει η μάγισσα, όταν δει ότι λείπουν όλες οι καραμέλες. Δεν είπαμε ότι χαλάν τα δόντια"? Είπε πάλι ο γίγαντας.
-"Θέλω τις καραμέλες για τα φτωχά παιδάκια", είπε ο Τοσοδούλης.
Ο γίγαντας, έβαλε το σακούλι στον ώμο του, και .....τι έκπληξη! Ξαφνικά το φορτίο έγινε τόσο ελαφρύ! Ο γίγαντας είπε! "Τα μόρια της καραμέλας, πως ξαφνικά έγιναν τόσο ελαφριά"?
-" Θα ρωτήσουμε τον κύριο  επιστήμονα, όταν τον δούμε", Είπε ο Τοσοδούλης!
Ο Τοσοδούλης, φεύγοντας από το δωμάτιο της μάγισσας, της άφησε ένα σημείωμα. Preview"Κυρία μάγισσα της ύλης, ευχαριστούμε για τις καραμέλες. Όσο για τα άλλα φαγητά, φάτα μόνη σου! Υπογραφή , Τοσοδούλης 13ος γιός του γίγαντα.

σημείωση: η ιστορία αυτή είναι ένα απόσπασμα από το β'  μέρος της ιστορίας του γίγαντα και του Τοσοδούλη.είναι μια σειρά ιστοριών με θέμα τις φυσικές επιστήμες. οι πρωταγωνιστές των ιστοριών είναι πάντα οι ίδιοι. 

οξέα βασεις πειράματα

οξέα βασεις πειράματα στην Αγγλική