Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατανομή θερμοκρασίας στον πλανήτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κατανομή θερμοκρασίας στον πλανήτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Για να µελετηθεί η κατανοµή της θερµοκρασίας στην επιφάνεια του πλανήτη χρησιµοποιούνται οι καταγραφές ενός πολύ µεγάλου δικτύου κλιµατικών σταθµών, οι οποίοι βρίσκονται εγκατεστηµένοι σε όλα σχεδόν τα σηµεία του πλανήτη, µε διαφορετική όµως πυκνότητα από ήπειρο σε ήπειρο. Η τοποθέτηση των µετρήσεων των µηνιαίων και των ετήσιων τιµών της θερµοκρασίας του αέρα σε ένα γεωγραφικό χάρτη, οδηγεί στη σύνταξη των αντίστοιχων µηνιαίων ή ετήσιων χαρτών της επιφανειακής θερµοκρασίας του πλανήτη. Για να γίνει κατανοητή η οριζόντια κατανοµή της θερµοκρασίας χαράσσονται µε σταθερό βήµα, συνήθως του 1 °C, οι ισοπληθείς καµπύλες αυτής, οι οποίες είναι γνωστές σαν ισόθερµες καµπύλες και οι χάρτες που προκύπτουν ονοµάζονται χάρτες ισόθερµων. Επειδή οι µετρήσεις γίνονται σε σταθµούς µε διαφορετικά υψόµετρα, για να καταστούν τα θερµοκρασιακά µεγέθη ισοδύναµα ανάγονται αυτά σε τιµές που αντιστοιχούν στη µέση στάθµη της επιφάνειας της θάλασσας. Η αναγωγή γίνεται µε την προσθήκη ενός συντελεστού της τάξεως του 0.60 ή 0.65 °C ανά 100 µέτρα µείωσης του υψοµέτρου. Έτσι π.χ. ένας σταθµός που βρίσκεται σε υψόµετρο 1000 µέτρων και στον οποίο η µέση ετήσια θερµοκρασία είναι 15 °C, η αναχθείσα τιµή που θα αντιστοιχεί σε υψόµετρο 0 µέτρων θα είναι 15 +6 (ή 6.5) = 21 (ή 21.5) °C. Η εντονότερη µεταβολή της θερµοκρασίας, κατά την οριζόντια έννοια είναι αυτή που παρατηρείται κατά το µήκος ενός µεσηµβρινού, καθώς µεταβαίνουµε από τον ισηµερινό προς τους πόλους. Η διαφορά της θερµοκρασίας που σηµειώνεται ανάµεσα σε δύο σηµεία της επιφάνειας της γης, που απέχουν µεταξύ τους µια ορισµένη απόσταση ονοµάζεται οριζόντια θερµοβαθµίδα. Εάν η επιφάνεια της γης παρουσίαζε οµογενή σύσταση, τότε η θερµοκρασία κατά µήκος ενός παράλληλου κύκλου θα είχε παντού την ίδια τιµή. Στην περίπτωση αυτή οι ισόθερµες καµπύλες θα ήταν παράλληλες τόσο µεταξύ τους όσο και ως προς τον ισηµερινό κύκλο. Βέβαια, στην πράξη δεν είναι δυνατόν να συµβεί αυτό και οι ισόθερµες χονδρικά διατηρούν µια σχετική παραλληλία µε τον Ισηµερινό κύκλο, η οποία σε πολλά σηµεία του πλανήτη διαταράσσεται σηµαντικά εξαιτίας της άνισης κατανοµής της ξηράς και των 47 θαλασσών, καθώς και της διάταξης των µεγάλων οροσειρών.
η παγκόσµια κατανοµή της θερµοκρασίας είναι σηµαντικά ακανόνιστη, µε µεγάλη διαφορά στη διάταξη των ισόθερµων κατά το χειµώνα και κατά το θέρος κάθε ηµισφαιρίου. Κατά το χειµώνα κάθε ηµισφαιρίου οι ισόθερµες έχουν µεγαλύτερη πυκνότητα, δηλαδή η θερµοβαθµίδα είναι πολύ ισχυρότερη κατά την εποχή αυτή. Η συνθήκη αυτή είναι αποτέλεσµα της µεγάλης κλίσης των ηλιακών ακτινών, που οδηγεί στις µεγάλες διαφορές ηλιακής ακτινοβολίας καθώς κινούµεθα από τον Ισηµερινό προς την πολική ζώνη. Το αποτέλεσµα αυτό είναι εµφανέστερο στο βόρειο ηµισφαίριο, όπου κυριαρχεί η ξηρά σε σχέση µε τους ωκεανούς. Κατά τη µετάβαση από το χειµώνα προς το καλοκαίρι παρατηρείται µια σηµαντική παλινδροµική µετατόπιση των ισόθερµων η οποία και αντικατοπτρίζει την εποχική µεταβολή της ηλιακής θέρµανσης. Η µετατόπιση αυτή, όπως δείχνουν και τα Σχήµατα ΙΙ.5 και ΙΙ.6 είναι µεγαλύτερη επάνω από τις ηπείρους και µικρότερη επάνω από τους ωκεανούς, γεγονός που βρίσκεται σε συµφωνία µε τη διαφορετική συµπεριφορά της ξηράς και της θάλασσας,
Κατά τη διάρκεια του χειµώνα οι ισόθερµες επάνω από την ξηρά κάµπτονται προς τους πόλους και επάνω από τους ωκεανούς κάµπτονται προς τον ισηµερινό, δείχνοντας ότι στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος η ξηρά είναι ψυχρότερη από τη θάλασσα (Τθ>Τξ) κατά την περίοδο αυτή. Η παραπάνω εικόνα αντιστρέφεται κατά το θέρος, όπου οι ωκεανοί είναι ψυχρότεροι από την ξηρά, στο ίδιο πλάτος, και οι ισόθερµες κάµπτονται προς τους πόλους επάνω από τους ωκεανούς και προς τον ισηµερινό επάνω από την ξηρά. Οι κάµψεις γενικά είναι πιο χαρακτηριστικές στο Β. ηµισφαίριο, όπου κυριαρχεί η ξηρά ενώ στο νότιο ηµισφαίριο αυτές παρουσιάζουν µια χαρακτηριστική παραλληλία προς τον ισηµερινό. Σηµαντικές είναι οι κάµψεις των ισόθερµων -ιδίως κατά το θέρος- στις δυτικές ακτές των ηπείρων. Οι κάµψεις αυτές βρίσκονται σε συµφωνία µε την κυκλοφορία των ψυχρών ή θερµών θαλασσίων ρευµάτων,
Η δράση των ψυχρών θαλάσσιων ρευµάτων εξαναγκάζει τις ισόθερµες να κάµπτονται προς τον ισηµερινό, όπως π.χ. συµβαίνει στις δυτικές ακτές της Αµερικής, ενώ η χαρακτηριστική δράση του θερµού ρεύµατος του Β. Ατλαντικού κάµπτει τις ισόθερµες προς τους πόλους τόσο έντονα, που τις καθιστά σχεδόν παράλληλες προς τους µεσηµβρινούς στις δυτικές ακτές της Ευρώπης, Επίσης, κατά το χειµώνα του Β. ηµισφαιρίου στις ανατολικές ακτές των µέσων πλατών των δύο µεγάλων ηπείρων Ασίας και Αµερικής παρατηρείται µια ισχυρή θερµοβαθµίδα, η οποία οφείλεται στη µεταφορά ψυχρού αέρα από τα εσωτερικά των ηπείρων προς τις ακτές αυτές εξαιτίας της δράσης των δυτικών ανέµων στα πλάτη αυτά. Μεταξύ των ισόθερµων καµπυλών χαράσσεται και µία ακόµη θερµοκρασιακή καµπύλη η οποία ενώνει τόπους που παρουσιάζουν τη µεγαλύτερη θερµοκρασία σε κάθε µεσηµβρινό. Αυτή η καµπύλη, η οποία δεν είναι ισόθερµη καµπύλη ονοµάζεται θερµικός ισηµερινός ή µετεωρολογικός ισηµερινός. Ο ετήσιος θερµικός ισηµερινός ευρίσκεται εξολοκλήρου σχεδόν στο Β. ηµισφαίριο, όπου είναι συγκεντρωµένη και η µεγαλύτερη µάζα της ξηράς. Τέλος για να ολοκληρωθεί η περιγραφή της πλανητικής κατανοµής της θερµοκρασίας αναφέρουµε ενδεικτικά ότι η µεγαλύτερη θερµοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη ανέρχεται στους 58 °C (Λιβύη), ενώ η µικρότερη έχει καταγραφεί στην Ανταρκτική και έχει την τιµή των -94.5 °C. Βέβαια οι τιµές αυτές αντιπροσωπεύουν περιοχές όπου ε λειτουργούσαν µετεωρολογικά όργανα. Πιθανώς να έχουν σηµειωθεί και υψηλότερες ή χαµηλότερες θερµοκρασίες σε κάποια σηµεία του πλανήτη οι οποίες όµως δεν καταγράφηκαν

Πυθαγόρας

Βικιπαίδεια πληροφορίες για τον Πυθαγόρα   https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%85%CE%B8%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82 διάφορ...